· Gości online: 1
· Użytkowników online: 0
· Łącznie użytkowników: 2
· Najnowszy użytkownik: niepokonana4
|
|
|
Zastosowanie badań elektromiograficznych w diagnostyce chorób nerwowo-mięśniowych odc.5 |
|
 Kolejny zespół cieśni to zespół głowy kości strzałkowej – przy podejrzeniu tego zespołu konieczne jest badanie na odcinkach porównawcze z nerwem strzałkowym w drugiej kończynie oraz przewodzenia ruchowego w nerwie piszczelowym i czuciowego w n.łydkowym po tej samej stronie celem różnicowania z neuropatią. Zmiany typowe to zwolnienie przewodzenia oraz spadek ampl Pw w odcinku nad głową kości strzałkowej. Badanie można poszerzyć o poszukiwanie cech odnerwienia w m.piszczelowym przednim.
Badania elektroneurograficzne w pewnym stopniu pozwalają na typowanie poziomu uszkodzenia jednostki ruchowej, ze względu na brak czasu nie będę rozwijał szerzej tego tematu. Wykonuje się szeroko badanie eng z uwzględnieniem badania na odcinkach również ze stymulacją np. w pkt. Erba w przypadku kończyn górnych oraz oceną latencji standaryzowanych gałęzi krótkich splotów barkowego i ledźwiowe-krzyżowego, Bada się fale F i odruch H, a następnie ocenia się zapis spoczynkowy w wielu mięśniach celem różnicowania zakresu uszkodzenia odnerwiennego. np. Różnicując np. pomiędzy uszkodzeniem n.łokciowego, a korzenia C8 mięśniem różnicującym jest m.trójgłowy ramienia i mięśnie przykręgosłupowe, a różnicując np. pomiędzy uszkodzeniem korzenia C7 i C8 różnicującym mięśniem jest mięsień odwodziciel palca małego.
Drugim najczęściej wykonywanym badaniem w pracowni EMG jest badanie elektromiografii sensu stricte. Badanie polega na wkłuciu elektrody igłowej do badanego mięśnia, a następnie ocenie obserwowanego zapisu. Badanie Emg pozwala na różnicowanie pomiędzy uszkodzeniem miogennym i neurogennym, ocenę rozległości i dystrubucji patologii, ustalenie stopnia uszkodzenia, seryjnymi badaniami EMG można monitorować zmiany w czasie i wreszcie badanie EMG pozwala na ocenę przebudowy jednostki ruchowej – obecności lub braku odnerwienia i reinerwacji, a przez to ocenę czy mamy do czynienia z procesem ostrym czy przewlekłym. Badanie EMG nie pozwala na jednoznaczne ustalenie przyczyny procesu.
Na badanie elektromiograficzne składają się 4 etapy: Ocena czynności spoczynkowej , Ocena reakcji na wkłucie igły , Ocena skurczu maksymalnego, Ocena ruchu minimalnego – statystyczna analiza PJR.
Ocena czynności spoczynkowej polega na obserwacji zapisu emg w mięśniu rozluźnionym, w bezruchu. Prawidłowo powinno obserwować się tzw. ciszę elektryczną. Obecność jakichkolwiek potencjałów świadczy o patologii. Fibrylacje i tzw.dodatnie potencjały świadczą o odnerwienu, fascykulacje wskazują na uszkodzenie korzenia lub neuronu ruchowego, ciągi rzekomomiotoniczne i miotoniczne obserwowane są w miopatiach, miokimie świadczą o nadpobudliwości jednostki ruchowej, rytmiczne wyłądowania jednostek ruchowych obserwowane są przy wzmożonym napięciu mięśniowym, a multiplety w przebiegu tężyczki.
Tutaj możecie państwo zobaczyć fibrylacje i dodatnie potencjały odnerwienne.
Tutaj również zapis fibrylacji i dodatnich potencjałów odnerwienia.
Tutaj zapis A to fibrylacje, zapis B to ponownie dodatnie fale odnerwienia, a zapis C to fascykulacje, które odpowiadają spontanicznym wyładowaniom przebudowanych jednostek ruchowych. Na slajdzie zapisy przedstawiono z dysproporcją skali odwzorowania, fibrylacje i potencjały dodatnie mają ampl.rzędu 100 uV, a fascykulacje nawet kilku mV.
Tutaj pierwszy zapis to ciąg miotoniczny z malejącą amplitudą i częstością wyładowań, drugi i trzeci zapis to ciągi rzekomomiotoniczne ze stałą amplitudą i częstością wyładowań, którekończą się nagle. |
|
|
|
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.
Brak wiadomości. Może czas dodać własną?
|
|
